Historia

Monochrom_1 Monochrom_6 Monochrom_5
Monochrom_3

Jesienią 1939 roku, po przystąpieniu ZSRR z Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi, było około 200 tysięcy polskich żołnierzy na terytorium sowieckim. Spośród nich ponad 130 tysięcy wojskowych i cywilów, które rząd radziecki za „elementy kontrrewolucyjne”, zostali uwięzieni w obozie. W październiku - listopadzie 1939 ponad 40 tysięcy osób z tej liczby – Ukraińców, Białorusinów, Polaków przebywających na terytorium Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi - zostały wysłane do domu. W przybliżeniu tyle samo porozumienie z Niemcami zostało repatriowane na terytorium etnicznej Polski.

W listopadzie 1939 r. Komisarz ludowy do spraw wewnętrznych L.P. Beria była decyzja o koncentracji zidentyfikowanych oficerów, urzędników, policjantów, systemów sądowych i karnych obozach Starobielska, Kozielska i Ostaszkowie.

Wykopaliska pochówków w rejonie Koziej Góry pod Smoleńskiem Niemcy rozpoczęły się w lutym 1943 r. Po klęsce w bitwie pod kierownictwem nazistowskiego Stalingrad postanowił uruchomić szeroką kampanię reklamową wokół tych wydarzeń, chcąc wbić klin między ZSRR a polskim rządem na uchodźstwie i zachodnich aliantów.

13 kwietnia 1943 r. Niemieckie radio ogłosiło odkrycie smoleńskiego miejsca pochówku 10 tysięcy polskich oficerów zastrzelonych przez NKWD. Władze ZSRR oświadczyły, że naziści zabili Polaków.

Hitlerowiec, a po nim polski rząd w Londynie, zaapelował do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża z prośbą o dochodzenie. Dlatego Moskwa oskarżyła rząd polski na emigracji w zmowie z Hitlerem, zerwał stosunki z nim i złożył ofertę dla polskich organizacji lewicowych.

Władze sowieckie zorganizowały własne śledztwo w sprawie tych wydarzeń. W styczniu 1944 roku, Komisja Specjalna został stworzony w celu określenia i zbadania okoliczności rozstrzelania przez niemieckich najeźdźców faszystowskich w lesie katyńskim (smoleńskiej) funkcjonariuszy POW polskich dowodzonych przez naczelnego chirurga z akademika Armii Czerwonej NN Burdenki. 14 stycznia 1944 na miejscu strzelaniny rozpoczął wykopaliska, od 17 do 23 stycznia przeprowadzono ekshumacje i zeznania świadków. Komisja doszła do wniosku, że w 1941 r. Polaków rozstrzelali hitlerowscy okupanci.

20-1.jpg

33-2.jpg

Oświadczenie TASS z 13 kwietnia 1990 roku stwierdził: „Strona radziecka, wyrażając głębokie ubolewanie z powodu tragedii Katynia, powiedziała, że ​​jest to jeden z ciężkich zbrodni stalinizmu”. W tym samym czasie strona sowiecka przekazała ambasadzie polskiej w Moskwie pierwszy zbiór dokumentów dotyczących losu polskich jeńców wojennych.

Na początku lat 1990, władze Federacji Rosyjskiej zostały wykonane dokumentów publicznych z tak zwanego „zamkniętym opakowaniu №1», zgodnie z którym więźniowie obozów Starobielska, Kozielska i Ostaszkowie, a także część więźniów z więzień Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi, zgodnie z decyzją Biura Politycznego KPZR (b) z 5 marca 1940 r. zostały zastrzelone.

22 lutego 1994 w Krakowie, została podpisana umowa między rządem Federacji Rosyjskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o grobach i miejscach pamięci ofiar wojen i represji. Zgodnie z tą decyzją, w latach 1994–1995, strona polska w górach koziego zostały otwarte wszystkie groby polskich jeńców wojennych, przeprowadzona ekshumacja pełną skalę działa to możliwe określenie dokładnej liczby pogrzebu i pochówku granicy.

19 października 1996 został przyjęty przez Federację Rosyjską uchwała rządu № 1247 „O stworzeniu Pamiątkowej kompleksie w miejscach pochówku polskich i radzieckich obywateli. - ofiar totalitarnych represji w Katyniu (obwód smoleński) i miedzi (regionu Twer)”

W latach 1999–2000 wybudowano polski cmentarz wojskowy. Skład osobowy polskich jeńców wojennych pochowanych na terytorium przewodzie Goat Mountain została ustalona na podstawie źródeł archiwalnych.

W maju 2010 r. Prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew przekazał i. około. Prezydent RP B. Komorowski 67 tomów sprawy karnej o zbrodni katyńskiej, aw listopadzie tego samego roku, rosyjska Duma przyjęła oświadczenie „O tragedii katyńskiej i jej ofiarach”, w którym został on zauważył, że wykonanie tysięcy obywateli polskich jest tragedią dla Rosji.

 18 października 1991 został przyjęty w ustawie RFSRR „O rehabilitacji ofiar represji politycznych”, które odgrywają ogromną rolę w przywróceniu historycznej sprawiedliwości dla obywateli, w sposób nieuzasadniony represją podczas reżimu sowieckiego.

W 1995 roku prokuratura regionu smoleńskiego, stwierdzono, że pokarmowego Koziej Góry, który znajduje się 15 km od Smoleńska, jest miejscem masowych grobów ofiar represji politycznych.

W latach 1995–1998 przeprowadzono badania w celu identyfikacji grobów obywateli radzieckich. Na terenie, znany jako „Dolinie Śmierci”, została odkryta ponad 200 masowych grobów związanych z 1937–1938 lat, powstała jego dokładne granice. Z drugiej strony lasu, w pobliżu autostrady, zidentyfikowano 9 Grupa groby obywateli radzieckich, według niektórych ekspertów, data od końca 1920 roku – na początku 1930 roku. W 2000 roku te pochówki zostały ułożone w groby.

W sierpniu i wrześniu 2017 roku z inicjatywy rosyjskiego społeczeństwa wojskowo-historyczny oraz Centralnego Państwowego Muzeum Historii Współczesnej Rosji w poszukiwaniu i ekshumacji pracy została przeprowadzona, w wyniku których znaleziono szczątki ponad 300 obywateli radzieckich pochowanych na terytorium przewodzie Goat Mountain. Stwierdzono, że w przewodzie górskich kóz oprócz grobów organów pobranych z więzienia w Smoleńsku, przeprowadzono także egzekucje ofiar represji politycznych. 30 października 2017 odbyła pogrzebu szczątków znalezionych podczas ekshumacji.